[ARTYKUŁ] Mixtape Rap Monster’a vs. Mixtape Sugi

rm-agustd-header
Troje członków BTS wydało już mixtape. Z tej trójki, dwoje stworzyło 10 nadzwyczajnych utworów. Nawet biorąc pod uwagę użycie już istniejących beatów, w żadnym wypadku nie jest to łatwe dokonanie. Zazwyczaj, z pozycji grupy idoli, która zmaga się z promocjami praktycznie nie mając czasu na odpoczynek, nie łatwo jest wypełnić tracklistę bliską pełnemu albumowi. Na dodatek, mixtape’y  zawierają słowa ze slangu, których idole nie powinni beztrosko używać. Ujawniają oni surowe historie, które nie przeszły żadnego oczyszczenia* Na przykład, weźmy takie sprawy jak rozważanie nad zawstydzającymi czynami popełnionymi w przeszłości i nazywanie ich „ciemną historią” („Voice” z ‚RM’ Rap Monster’a) lub materialistycznym podejściu mówiącym, że „pieniądze są wszystkim” („724248,” z ‚Agust D’ Sugi), które są wyraźnie dalekie od tego czego świadoma jest zwyczajna publika jeśli chodzi o bycie ‚idolem’.

Z pozycji idola, narzędzie zwane mixtape’m jest, samo w sobie, kompletną zdradą komercjalnej zdolności utrzymania się na rynku. Ponieważ idole muszą budować fandom, bardziej niż wydawać mixtape za darmo,  większą korzyścią jest wydanie piosenki lub albumu. Podczas, gdy pewna ‚wolność wyrażania się’ jest dozwolona pod warunkiem niekomercjalnego wydania, istnieje też element zagrożenia – bycie niespodziewanie obiektem rozmów. Nawet nie zważając na to wszystko, jaki mógł być powód wybrania mixtape’u lub stworzenia dziesięciu utworów zamiast jednego czy dwóch?

* To znaczy, że ani RM ani Suga nie owijali w bawełnę mówiąc o historiach ze swojej przeszłości, ale opowiadali o nich bez ogródek i żadnego udoskonalenia.

Źródło nowego rozwoju

Istnieje wspólny czynnik między gwiazdami tych dwóch mixtape’ów, Rap Monsterem i Sugą (w celu porównania dwóch członków BTS, będziemy używać jego scenicznego imienia ‚Suga’ zamiast ‚Agust D’). Jeszcze przed tym jak zostali wybrani do swojego zespołu, mieli doświadczenie w tworzeniu muzyki i odbywali aktywności solowe. Jednak zanim byli w stanie wydać ostateczny produkt, którym byliby usatysfakcjonowani, zadebiutowali jako idole i takim sposobem, ich ego z przeszłości pozostawione zostały w całkowitym nieładzie. Ostatecznie, to co zawarte jest w mixtape’ach tej dwójki, to pozostałości po agonii wynikającej przechodzenia tam i z powrotem pomiędzy tożsamościami ‚idola’ i ‚rapera’. Śpiewają o swoich różnicach przed i po debiucie, ale inną interesującą kwestią jest ich szczere ukazanie emocji, które obydwoje odczuwali w związku z procesem zmiany tożsamości BTS z ‚idoli hip-hopowych’ w bardziej trendy ‚gwiazdy popu’ czy ‚idoli’.

W rzeczywistości, niektórzy wyjaśniają, że połączenie idoli i ich całkowitego przeciwieństwa czyli hip-hopu, miało miejsce w 2010. Pojawienie się ‚hip-hopu’  na rynku idoli reprezentuje nowy stopień rozwoju. Historia ciągłego martwienia się o bycie osobą, która patrzyła z góry na idoli, ale jest teraz w trakcie stawania się jednym z nich została odnotowana jako źródło rozwoju zarówno pod względem umiejętności jak i wewnętrznie. Jest to ciekawy fenomen, w którym kariera idola, który był traktowany jak wypolerowany diament, napotyka wyjątkowy gatunek jakim jest hip-hop, który paradoksalnie jest bardziej profesjonalny chociaż ma więcej skaz.

Oryginalność vs Prawdziwość

W poszczególnych mixtape’ach „RM” i „Agust D,” zarówno Rap Monster i Suga wyrażają swoje muzyczne, lub ściśle mówiąc oparte na gatunku, pragnienia które były tłumione przez tyle lat.  Dodatkowo, obydwoje pokazują całkowicie odmienne cele tego procesu. Jeden z nich wyraził swój idealny typ. Drugi wybrał ekstremalną ścieżkę, która daje obietnicę pozbycia się wszystkiego co umocniło się przez ten czas. Metoda dzięki której te dwie osoby wyszły z formy idola różni się w obu przypadkach.

Słowami, którymi można wyjaśnić tą różnicę są ‚oryginalność’ i ‚prawdziwość’. Różnica jest głównie wyrażona poprzez kompozycję utworów. Wśród 11 utworów Rap Monstera, 8 zostało stworzonych z użyciem beatów dobrze znanych międzynarodowych raperów i DJów. Jego mixtape jest pełen muzyków, których już kojarzymy, takich jak  J. Cole, Drake, J. Dilla, Big K.R.I.T i Major Lazer. Rap Monster sam już kilkakrotnie wyrażał swoją szczerą sympatię do zachodniego hip-hopu. W związku z tym, ten wybór można było w pewnym stopniu przewidzieć. Jego uznanie dla kontynentu amerykańskiego, które już zostało zmaterializowane poprzez jego flow i dykcję na albumach BTS jest znacznie wyraźniej ukazane na jego mixtape’ie. Fakt, że nieustannie ćwiczył, aby wyrazić swoją oryginalność jest tutaj widoczny, ale nie ma tej niezręczności wynikającej z połączenia języka koreańskiego i angielskiego. Nie ma też tego poczucia, że utwór i rap są oddzielone. Tak jak w „Voice”, wie jak gromadzić nieznajome mu uczucia jako jego własne. Dzięki temu buduje subtelny nastrój przedstawiając jedynie prosty rap. W „God Rap” dodaje kilka efektów dźwiękowych do swojego rapu i poszerza poczucie przestrzeni a drobiazgowy kierunek dodaje uroku.

Natomiast Suga próbuje zmaterializować najbardziej możliwe poczucie rzeczywistości poprzez odzwierciedlenie możliwości własnej zmiany. Jest to przykład poszukiwania pewnego rodzaju ‚realizmu’. Jeśli powiemy, że utwory, które wybrał Rap Monster dają uczucie unoszenia się ponad koreańską wrażliwością, to utwory Sugi wchłaniają ją. Nawet na albumach BTS wielokrotnie powtarzał w tekstach, że urodził się w Daegu i tam zaczął tworzyć muzykę. Mieści to jego postawę identyfikującą jego ‚poczucie własnego ja’ z podstawą jego życia, i chcąc poniekąd udowodnić ten sposób myślenia, zawiera on w każdym utworze tylko siebie i użył źródeł  stworzonych przez koreańskich autorów i Djów. (Wyjątkiem jest „Intro: DT sugA,” które zawiera sampel z „It’s a Man’s World,” James’a Brown’a. Możliwość poczucia atmosfery podobnej do tego subtelne brzmienia wydawanego przez koreańskich raperów w przeszłości, też wydaje się niezwiązane z tą charakterystyką. W szczególności gitarowe riffy, które zawładnęły drugą połową ostatniego  utworu „So Far Away,” są w znacznym stopniu koreańską melodią, ale jako, że nie jest to technika używana ostatnio przez raperów, nawet mimo, że wydaje się dziwnie ‚wiejska’*, to również ma ważny cel jakim jest efekt wytworzenia emocjonalnego zakończenia do jakiego dążył.

Tutaj, Suga wybrał artystów z kraju – Yankee i Suran, jako swoich gościnnych wykonawców. Natomiast Rap Monster zaprosił amerykańskiego rapera i autora tekstów Krizz’a Kaliko. Pewnie, gdyby był to pełny album, określono by to jako ‚różnica konceptu’, ale jeśli rozważamy to jako mixtape, który w pełni odzwierciedla ich własne opinie, można to rozumieć lepiej jako ‚różnicę  celu’.

* Wiejski/rustykalny, w znaczeniu niemodny, niefajny, jak ktoś kto pochodzi ze wsi w opozycji do miasta. 

Szczegółowe nakierowanie vs Drażniące uczucie kolizji 

Rap Rap Monster’a daje poczucie bycia dokładnie kierowanym, ale jego szczególnie mocną stroną jest to, że w procesie modulowania oddechem i flow, intuicyjnie (lub specjalnie) łapie moment, w którym wymagana jest pewna seksualność. Również podczas, gdy Rap Monster lubi teksty z elementami gry językowej, cytuje on również elementy literackie, jak np. w  „Awakening,” „wiecznie cyniczny uśmiech/ ale jestem Rimbaud’em/ cztery pory roku zesłane z piekła,” albo wyjątkowo sensowne wyrażenia jak „pochyl głowę tak jak należy/ uśmiechnij się jak Budda/ krocz jak Jezus, wypowiedz modlitwę Allaha.” Jednak może to być też słabością. Przez silne poczucie organizacji, które rozszerza się na cały mixtape, rozczarowanie małymi, bezładnymi kwestiami jest bardzo duże. Gdy docierasz do połowy mixtape’u, emocje osiągają szczyt i na tym etapie, często pojawiają się momenty w których zarówno flow jak i wymowa są niepewne. Przykładowo, emocje Rap Monstera w 6. utworze „Joke,” przewyższają naturalną energię ścieżki dźwiękowej. Wraz ze rozwojem sytuacji, gdzie rytm basu, beatu i wymowy zostają jednocześnie przykryte, jedynie ‚szybki rap’ się wyróżnia i staje się efektem przeciwnym – straceniem zainteresowania przekazywanej wiadomości. Taka słabość czasami sprawia, że z satysfakcji płynącej z dzieła wytwarza się coś pełnego żalu.

W międzyczasie, Suga bardziej przypomina pałkarza, który swobodnie odbija piłkę bez względu na swoją statystkę uderzeń. Same utwory już posiadają nadmierne poczucie kolizji, a rap też reaguje na to z odpowiednią energią. Istnieje nerwowa witalność, która wystarcza do wyrażenia niestabilnego stanu psychicznego i to wszystko zbiega się z ostrymi słowami w celu wywołana przyjemnego uczucia. Ale poza Skitem, od początku, aż do 8. utworu, metoda przekazu polegająca na „wypluwaniu” słów jest nieco uciążliwa. Rap ograniczony do czegoś w stylu mocny-mocniejszy-najmocniejszy, dostosowujący się do flow utworów, łączy się w elementy historii o stopniowym zbliżaniu się do przepaści, ale taki sposób docierania do słuchacza może go wyczerpać zarówno akustycznie jak i psychologicznie.  W szczególności 7. utwór „The Last”, wywołuje  niemałe poczucie zmęczenia. W wersach które wspominają o spotkaniu z psychologiem „lekarz mnie spytał / i bez wahania odpowiedziałem, że już wcześniej tak się czułem,” fakt, że ‚jak?” nie jest jasno sprecyzowane robi aluzję do ciężkiej depresji i choroby psychicznej. W taki sposób, na mixtape’ie Sugi, często pojawiają się trudne wyrażenia, celujące nie tylko w jego osobiste wyznania, które nigdy nie wyszłyby od idola, ale nawet w jego własne otoczenie, które sprawiło, że był ponury i pełen złości. Tą kwestię można wyczytać ze sceny hip-hopowej do tego stopnia, że bycie szorstkim i czarującym ujęte zostaje słownie jako „stosowny do mixtape’u”, ale fascynujące jest to, że ma wysokie prawdopodobieństwo bycia zaakceptowanym, z punktu widzenia fandomu, jako przywiązanie do członka zespołu i dodatkowo jako sposób szczerego opowiadania historii. Również, mimo tej pewności siebie, która bije od pałkarza robiącego co tylko zechce, jest nadmierna, to powoduje to głęboki, wewnętrzny rezonans. To jest właśnie najmocniejszą stroną mixtape’u Sugi.

‚Rzecz, którą chcę’ vs. ‚To co chcę powiedzieć’

Polecam pierwszą piosenkę z mixtape’u Rap Monster’a „Voice” i piątą piosenkę z mixtape’u Sugi „724248” jako utwory, które najlepiej pokazują różnicę temperatur pomiędzy tymi dwoma osobami. Obydwoje wracają pamięcią do przeszłości, ale metody i nastrój, których używają by to wyrazić, są bardzo różne. Rap Monster, który łączy swoje silne strony jako raper z jego pragnieniem oryginalności i Suga, który sam skomponował utwór niosący niebywałą chęć opowiedzenia historii, którą chciał opowiedzieć.  Innymi słowy, jeśli powiemy, że mixtape Rap Monstera robi ‚to co on chciał (zrobić)’, to mixtape Sugi jest bliższy ‚powiedzenia, tego co chciał (powiedzieć)’.

Określenie ‚nie-komercyjny’, które w pewien sposób wydaje sie ukazywać nieostrożny wizerunek, z drugiej strony może być widziany jako mądry wybór, aby użyć narzędzia w imieniu fandomu. Fakt, że zakres ‚prawdy’ ukazanej poprzez mixtape nie może być kupiony za pieniądze, jest urokiem, ale może być tez użyty jako mocne narzędzie komercyjne, nawet nie skupiając fandomu. Nawet pomimo tego, w świetle sytuacji, w której różne rzeczy które mogą dać korzyść są praktycznie nieskończone, wybranie elementu który mógłby być minusem dla stworzenia wizerunku idola, i wynik skupienia fandomu, może być interpretowany jako nietypowa próba skutkująca pozytywnym rezultatem.

Pojawiają się niedoskonałości, ale są zaledwie plamami. Jeśli miałabym podsumować te dwa mixtape’y, to właśnie w ten sposób. Największe wrażenie pozostawia fakt, że sięgnęli do 2010 roku, do metody kreowania marki poszczególnych członków w aktorstwie czy pojawiania się w variety show i przenieśli to w sferę muzyczną. Tak więc, szukam tutaj preferencyjnej wartości tych dwu mixtape’ów, tych 21 utworów razem. Mimo iż napisałam ‚vs.’ w każdym nagłówku sekcji, tak właściwie rezultaty są bliże ‚+’.



Oryginalny artykuł:  here
Ang. tłum: tongue technology
PL tłum.: Setsu
Reklamy

2 Replies to “[ARTYKUŁ] Mixtape Rap Monster’a vs. Mixtape Sugi”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s